De winter écht beleven en ervaren doe je het best door het maken van een sneeuwschoenwandeling. Je weet wel, met van die vastgeklikte ‘tennisrackets’ onder je bergschoenen. Deze wandeltochten voeren vaak door verstilde bossen en over open, met maagdelijke sneeuw bedekte almen waardoor je beloond wordt met spectaculaire uitzichten op de omringende besneeuwde bergen.

Eén van deze tochten voert door het Felbertauerntal bij Mittersill. Op een zonnige winterochtend rijden we met auto naar de start van de wandeling. Diep ademen we de prikkelende winterlucht in en banen we een weg door een nog onberoerde sneeuwvlakte. Na een kleine klim kijken we naar een prachtig bergpanorama met besneeuwde berghellingen en -toppen. Na deze korte stop, gaan we verder en komen we bij een dicht dennenbos. De bomen staan dicht op elkaar en we moeten af en toe bukken om de dik besneeuwde boomtakken te ontwijken. De “weg” voert over smalle sporen en loopt langs kabbelende bergbeekjes. Op een open plek in het verstilde bos, wanen we ons in de film “Narnia” (alleen de knipperende lantaarn ontbreekt….)

Inmiddels loopt het tegen het middaguur en is het tijd voor een pauze en de lunch. Bij een verlaten stalletje, dat getooid is met een dik pak sneeuw, vinden we een mooi plekje om het meegebrachte lunchpakket te nuttigen. De ’s ochtends door de bakker bezorgde broodjes smaken heerlijk en de warme thee, die we in een thermosfles meegenomen hebben, maakt ons van binnen ook weer warm. In een stralend zonnetje genieten we van het uitzicht en luisteren we naar de winterse stilte in de bergen. Een onbeschrijfelijk gevoel. Dit is de winter op z’n mooist!

Na de pauze vervolgen we onze wandeling en genieten we van de fraaie uitzichten over het dal en op de omringende bergen. We proberen ook even hoe het is om zonder sneeuwschoenen door de sneeuw te lopen. En dan merk je pas wat het effect is van de sneeuwschoenen. We zakken al snel tot onze liezen weg in het dikke pak sneeuw. Kortom, we komen niet ver en het is nog een hele klus om niet je evenwicht te verliezen. Snel doen we de schoenen weer onder en zetten de tocht voort. De zon begint al achter de bergen te zakken als we weer bij ons beginpunt aankomen. We ronden deze prachtige dag af in een ‘urige’ hut en laten ons de welverdiende warme “Kakao mit Sahne und Apfelstrudel” smaken.
Een heerlijke afsluiting van een prachtige en verstilde winter wandeldag. Mooier kan het (bijna) niet!

 

No comments yet.

ADD YOUR COMMENT: